Sinds september 2004 is dit blog operationeel. En als ik kijk naar het aantal postings dan is dat bar weinig. Ik dacht dat een blog hebben leuk was maar in werkelijkheid kom ik er vrijwel nooit aan toe. En dan gebeurt er weer iets en denk ik er maanden niet aan. Moet ik dit blijven handhaven? Of moet ik er maar eens mee stoppen? Ik ben er voor mezelf nog niet uit. Maar zeer binnenkort moet ik toch die beslissing nemen.

Nog maar eens een nachtje over slapen.

Ik begin eigenlijk in te zien dat een blog niets voor mij is; ik heb er nu gewoon een jaar niets aan gedaan en eigenlijk is dat zonde van het geld.

De tijd gaat ook zo hard, niet te geloven dat er alweer een jaar voorbij is sinds Ramses stierf. We hebben het ook erg druk gehad, eerst met alle problemen rond onze steeds ouder en zieker wordende Plato en toen hij dood was de zoektocht naar toch weer een nieuwe St. Bernard. En daarna de komst van de jonge Paulus. Mét alle problemen die een jonge hond meebrengt. Plus dat hij ook nog eens na zijn tweede wormenkuur een darmprobleem ontwikkelde waar hij nu, bijna 9 maanden oud, nog steeds last van heeft. Het gaat 14 dagen goed en dan ineens krijgt hij weer zonder aanwijsbare reden spuitpoep.

De gewone dierenarts heeft nog steeds niets gevonden, de homeopathe heeft hem een aantal middelen gegeven maar uiteindelijk zijn we technisch niet veel verder hoewel we nu weten dat hij overgevoelig is en dat dat meteen op zijn darmen slaat.

Het blijft sukkelen.....................

En dan is de hele heisa voorbij. Ramses (Didi Snellen) is er niet meer. Het kleine franse jongetje met de mooie Egyptische ogen en de geweldige muzikaliteit is overleden als gevolg van zijn eigen woeste leven.

Ik herinner me heel goed de Weteringdwarsstraat (de eerste of de derde, dat weet ik niet meer) met die enorme vleugel. We zaten naast elkaar, Ramses speelde en ik noteerde. Want Jobs van Zuylen had zijn liedjes besteld en Ramses had geen notie van muzieklezen, laat staan schrijven. En een platzakke conservatoriumstudente was naruurlijk een prima idee! Joop Admiraal maakt chocolademelk voor me en het waren heel intensieve dagen. Het geld wat ik voor mijn werk zou krijgen heb ik uiteindelijk na heel lang soebatten via Cor Lemaire gekregen. Maar ik heb ze nog, die handgeschreven liedjes; met franse teksten van Prévert en Verlaine. Ramses had zijn eigen schrijftalenten nog niet ontdekt.

(more)

Leuk was het zeker, afgelopen zaterdag. Er zongen maar liefst 66 koren in ongeveer 10 verschillende locaties. En het Nijkoor deed ook mee. Weliswaar met twee sopranen minder maar desondanks met groot enthousiasme. Waar het moeilijk was i.v.m de afwezigheid van bijna de hele mezzopartij viel ik even in en dat ging ook wel goed. De eerste locatie was een klein kerkje(Kunstcentrum" In de kerk"), een beetje krap maar beeldschoon. De tweede locatie was het plaatselijke "café" (Kafé Bergsma); ik had me daar niet veel van voorgesteld maar het was uitstekend! Ook de hele organisatie was prima.

Binnenkort wordt het al weer zomervakantie en ligt alles een poosje stil. Maar voor die tijd moet het kerstprogramma op cd staan, dus nog even wat werk aan de winkel.

En ineens bleek ik een gevaarlijke site te zijn. Niemand kon bekijken wat ik schreef want een of andere grappenmaker had vreemde dingen op de site gezet. Daar houdt o.a. Norton niet van en ook mijn eigen virusscanner Norman sloeg luidkeels alarm. Maar gelukkig is daar Bob die het allemaal weer voor me geregeld heeft. Binnenkort krijgt de site ook een ander uiterlijk, ook weer dank zij Bob. Ik weet nog helemaal niet hoe het uiteindelijk gaat worden maar het zal ongetwijfeld mooi zijn. En dan moet ik toch wat vaker controleren of alles goed gaat.

En wat mijn rijbewijs betreft: mijn groot rijbewijs hoef ik niet meer - een bus of een vrachtwagen besturen behoort niet meer tot de noodzakelijkheden van het leven - maar motor- en autorijden, mét aanhangwagen, kan ik de eerstkomende vijf jaar blijven doen want ik ben weer GOEDGEKEURD!!

Yamaha is een mooi merk. Ik heb er een euphonium van in bruikleen, ik heb een keyboard, er zijn vleugels en piano's van, ik heb een hele serie prima blokfluiten en sinds een week heb ik ook een Yamaha Majesty YP 250. Een motorscooter. Met 39000 op de teller en 12 jaar oud. Maar hij is beeldschoon, mijn majesteit. En Ronald en ik hebben samen al een leuke tocht gemaakt; dat kan nu eindelijk weer.

Blijft de vraag of ik mijn rijbewijs houd na mijn verjaardag van de zomer. Maar mocht dat niet het geval zijn dan neemt de dealer hem weer terug, is de afspraak. Ik hoop niet dat dat nodig zal zijn...............

Naar Leeuwarden geweest en Sunset Boulevard gezien. In Londen hadden we de musical al eerder gezien en waren er danig van onder de indruk. Eigenlijk een van de beste musicals van Lloyd Webber. De enscenering in het theater in London was groots maar dat was dan ook een vast decor. In Nederland is het een reizende voorstelling dus moest het decor ook mobiel zijn. Daar zijn ze uitstekend in geslaagd met een draaiend gedeelte in het midden en met belichting die de nodige dingen summier aangeeft. Heel effectief!

In Londen was het weliswaar niet meer de eerste cast die het deed maar het was toen grandioos. En we gingen dus met enigszins gemengde gevoelens naar deze nederlandstalige voorstelling. Maar wat een geweldige middag was dit! Pia Douwes zong de hoofdrol van Norma Desmond (dat doet ze in afwisseling met Simone Kleinsma) en Anthony Kamerling zong Joe. De hele musical was geweldig goed gecast, iedereen zong de sterretjes uit de hemel en de nederlandse vertaling was perfect.  De grote aria van Norma (With one look - Met een blik) en ook de razendlastige song Sunset Boulevard van Joe werd door beide solisten op een meesterlijke manier gezongen. We hebben genoten!

Ja, toen ging het allemaal weer even mis - we zouden naar Groningen maar R. voelde zich helemaal niet goed. Jammer want ik had me er bijzonder op verheugd. Maar misschien een volgende keer.

Deze week krijg ik dan eindelijk bij de KNO-arts de uitslag van de CT-scan. Ik ben benieuwd. En dan volgende week nog even naar de longarts, misschien heeft die ook iets "leuks"  te melden.

Van mij mag het nu warm water gaan regenen en mag de zon met volle kracht gaan schijnen!!!!

Winter? Bah!!!!!!

We zitten alweer voorbij de eerste helft van de eerste maand. Geschaatst is er volop maar niet door mij.Ik hou niet van schaatsen; alleen er naar kijken vind ik leuk. Maar zelfs dat heb ik niet gedaan omdat ik voortdurend ziek(ig) was. Vandaag voelde ik me voor het eerst weer in staat om een echte wat langere wandeling met Plato te maken. Het deed zowel hem als mij goed. Maar wat is dat een rot-verkoudheid geweest, steeds maar weer snip en steeds maar hoesten. En geen energie. Wat wil je ook: twee antibioticakuren + nog een keertje prednison. Mijn weerstand staat dus nu op een laag pitje, vandaar dat ik weer eens een enorme koortslip heb. Zovirax, Compeed pleistertjes, het helpt allemaal niet. Het begint nu iets in te drogen maar blijft pijnlijk.

Desondanks gister naar Nathalie Baartman geweest in Gorredijk in de Skâns. Voor de pauze was het erg leuk en hebben we hartelijk gelachen; na de pauze was het eigenlijk hetzelfde in een iets andere verpakking. Maar ze heeft een enorm potentieel!

Deze bronchitis verschilt van de vorige versies doordat hij niet overgaat. Even leek het minder te zijn en plotseling was alles weer terug, het snuffelen, niezen, hoesten en de koorts. Met 39 koorts een dienst dirigeren valt niet echt mee, maar omdat het het laatste was wat ik voor Kerst nog moest doen heb ik het toch maar gedaan - zoiets is nu eenmaal moeilijk af te zeggen. Met een dubbele antibioticakuur en een hoop gepuf tracht ik het de baas te worden maar het weer werkt voor mij ook niet mee. Te koud, dus dat prikkelt die luchtwegen weer.

Desondanks een prettige Kerst gehad, lekker rustig en met lekker eten, altijd goed!

War een ellende is bronchitis toch. Zo heb je niets en ineens ben je vrijwel constant aan het hoesten. Van enige stem is momenteel geen sprake, ik ben zelfs geen bas meer. Het kraakt alleen maar. En 's nachts word ik wakker van miijn eigen gepiep en geknor. Ik hoop dat alle medicijnen die in me gepompt worden eindelijk een beetje gaan werken. Volgende week wil ik gewoon weer alles kunnen doen!!!

Lekker rustig zo'n dag. Veel computerwerk verricht en verder rust genomen. Makkelijk gegeten, soep met brood. En daarna een aantal opgenomen programma's afgekeken; er was toch niets naar mijn smaak op de buis. En nu redelijk vroeg naar bed.

Wat een heerlijk weer! Ik denk dat ze dit in Amerika Indian summer noemen. De hond vroeg ook om uitgelaten te worden en genoot. Met z'n neus vooruit liep hij vrolijk mee, heel anders dan wanneer het regent. Dan is hij niet vooruit te branden en loopt na drie minuten al te sjokken.Maar vandaag hebben we een heerlijk stuk door het bos(je) gelopen en daarna over de weg terug. Dan slijten z'n nagels ook weer een beetje.

Ik ben er rozig van geworden dus ik denk dat ik vanavond ook maar weer eens vroeg naar bed ga. Morgenmiddag gaan we wat leuks doen, misschien vertel ik daar morgen over.

Wat was het prachtig! En wat is de akoestiek in De Buizer geweldig voor de combinatie zang en harp! Het was ook een schitterend programma, voor de pauze Frans en Engels 20ste eeuwse muziek (Debussy, Fauré, Ravel en Rubbra). En na de pauze die heerlijke Ierse en Schotse volksliedjes. En de manier waarop alles door Maja aan elkaar werd gepraat! Het kon gewoon niet beter.

We zullen moeite genoeg hebben om een volgende keer met tenminste zoiets te komen; dat wordt goed zoeken!!

Dat is voor het eerst dat ik nee moet verkopen want we zitten HELEMAAL VOL! Maar het wordt ook zo'n mooi concert, Maja en Kerstin, sopraan en harp, beeldschoon! Alle programma's met teksten erbij zijn klaar. Nu alleen maar hopen dat er geen mensen zo maar op de bonnefooi komen zondag. Want ze mogen er echt niet in. 50 is vol en daar blijft het bij, anders krijgen we problemen met de brandweer. Trouwens, er kunnen ook eigenlijk niet meer mensen zitten. En met de pauze wordt het dan helemaal onmogelijk. Spannend!

Ik moet eigenlijk eens vroeger naar bed proberen te gaan. Maar het is zo heerlijk rustig 's nachts en dan werk ik het geconcentreerdst.In ieder geval ga ik hierna stoppen en naar bed.

Alleen maar even om de pagina te vernieuwen want de spahammer is nog steeds actief. Verder te moe om nog iets serieus te schrijven; ik word er wel een beetje sikkeneurig van.

Hoera, de oplossing zat 'm dus in het meteen weer publiceren van een nieuw artikel. Nu is het reactievak weer lekker leeg!!!

Zo wordt het gespeld op de site die mij regelmatig wijze dingen toestuurt over het vermijden van (misgespeld) spaham. Maar wat voor mijn email geldt, geldt uiteraard niet voor deze site. Dus vond ik na een langdurige afwezigheid, mede i.v.m. het breken van een belangrijke, voor mij dus de rechter, pols, mijn reactie vak vol met aanwijzingen hoe je naar de meest onfrisse sites kon komen. Menno heeft mij bij het ontbreken van antwoord van degene die deze site voor me maakte enorm geholpen met 6 kleine instructies. Nu heb ik alles verwijderd en dit leert me dat ik daar zeer regelmatig op moet letten. Wat sommige mensen toch voor plezier hebben in dit soort gore geintjes............ Alleen moet het ook nog onzichtbaar gemaakt worden op de site, dus ik wacht nu op verdere instructies.

De op 28 augustus gebroken pols is keurig geheeld - er zit een ritssluiting van 8 cm in mijn pols en ook die geneest bijzonder netjes. Nou ben ik door het vele pianospelen behoorlijk tweehandig, m.a.w. het meeste dat ik rechts doe kan ik links ook. Maar wat doet een mens toch ontzettend veel met TWEE handen. De kracht is nog niet terug maar elke dag wordt het wel beter.

Eigenlijk wil ik geen blog maar een website en daar ben ik me nu in aan het verdiepen. Dreamweaver schijnt het uiterste te zijn maar dat is me te kostbaar. Coffee cup heb ik gedownload maar ik kan er nergens een handleiding voor vinden. Dan heb je nog FrontPage. De goeie zit bij het grote Office pakket maar ik heb een klein pakketje dus zonder FrontPage. Maar misschien krijg ik een ongebruikte van een kennis. Wat ik wel op de pc heb heet FrontPage Express en is een heel klein pakketje waar ik twee handleidingen voor vond. Maar eerst de boel maar eens gaan bestuderen.

Het leven gaat trouwens weer goed hier, Ronald behoort tot de 10% van de patienten waar de pillen bij werken dus voorlopig lijkt een open-hart-operatie van de baan. In mei weer terug naar de cardioloog, dan horen we meer.

En 6 april het concertje in de Buizer van Judith Bouma, Aline Kuiper en Bertwin Wubs. Het wordt een mooi programma en van de 44 beschikbare plaatsen zijn we er al 42 kwijt!!!!!